5 – en mijn werk?

Dat is vorige week voornamelijk geconcentreerd geweest op verzamelen. Er was een Duitser, Christian in town, die hier al tien jaar komt en dus heel veel connecties had waardoor we vaak werden uitgenodigd voor etentjes, debatten, openingen, een trouwerij, een opening van de voetgangersbrug, cocktail partys voor een opening van een nieuw restaurant of een aankoop van een schilderij. Zo was er een privé rondleiding voor Fay en mij van de kunstenaar Steve Joy die hier in het museum een tentoonstelling heeft. Hij gaat ons nog een keertje mee uit eten nemen. Ja het was een drukke week waardoor het eigen werk even op een lager pitje was komen te staan, maar deze week is het weer rustiger en kan ik het verzamelde werk processen en aanvullen met nog ontbrekend materiaal.

Zo zijn er de opnames van de lege straten in Omaha. Heel vaak komen de bewoners op me af om te vragen wat ik aan het doen ben. Ze zijn bang of nieuwsgierig, wat zal het zijn? Bang dat ik van de verzekering of een ambtenaar ben die de waarde van de huizen komt herwaarderen, om zo hen weer meer belasting te kunnen onttrekken. Een vrouw bood aan dat ik haar slagen en andere zeldzame beesten kon komen filmen. Ik bleef maar lekker veilig buiten. Daar rondkijkend op de lege straten kwam er iemand naar buiten! Hij loopt tien meter slungelt een beetje op zijn grasveldje, laat zich in zijn auto vallen en rijdt weg. Even later komt er iemand met zijn hond naar buiten, ha enige sportiviteit! Een wandeling! Hij loopt met zijn hond aan de lijn naar de boom in zijn tuin, laat de hond zijn behoefte doen en ze gaan weer naar binnen. Poeh was me dat even zweten! Dan maar het gras maaien! Lekker hangen en scheuren op het karretje. Voor 20-40m2 gras is het ook echt nodig dit met een geautomatiseerde grasmaaiervehikel te doen. Een andere keer werd ik uitgenodigd voor een etentje bij een kunstenaar thuis waar zijn vrouw me vertelde dat ze niet over straat durfde te lopen want het was ‘gevaarlijk’. Zelfs het postkantoor 500 meter verderop deed ze met de auto. Die angst is een raar iets hier. Angst waarvoor? En een buurtgevoel opbouwen waardoor je de buurt een beter gevoel kan geven? In sommige buurten staan borden “buurtbewaking”, meestal de rijkere buurten. De video moet nog vorm en meer inhoud krijgen dus nog even doorwerken.
Ik denk dat het voor een groot gedeelte ook in de hoofden van de mensen zit. En als er niemand op straat komt is het natuurlijk ook onaangenamer om op straat te lopen, zo heb je een self fulfilling profecy. Ondertussen is het in ons gedeelte gezellig ’s avonds op straat met mensen die er rond wandelen.

Daarnaast heb ik een video afgerond over de Amerikaanse vlag in de vele tuinen hier gecombineerd met de verkiezingen. Ik heb deze video meegegeven aan een kunstenaar die in het van Abbemuseum in Eindhoven een installatie moest opbouwen. Hij had afgelopen zaterdag daar een opening. Hopelijk geeft hij de video door aan een van de curatoren. Zou mooi zijn. Hij zei ik beloof niets, maar we zien wel.

Tijdens de opening van de veiling tentoonstelling hier op Bemis en tijdens de gallery crawl hebben we onderzoek gedaan naar de ideale man, door hen een vraag te stellen. Deze wil ik gaan gebruiken in een tentoonstelling met allemaal tekeningen van ideale mannen die ik hier heb gemaakt.

Ik heb twee ouderwetse camera’s (voor de kenners een holger en een pinhole camera) uitgeprobeerd met wisselend resultaat.

Ik heb een geluidsopname in een casino gemaakt waar nog teksten bij moeten. Of misschien moet de geluidsopname wel opnieuw omdat het te zacht is. Wat een trieste bedoening zo’n casino! Mijn gedachten waren dat de meeste, veelal oudere mensen veel gelukkiger zouden zijn met een boswandeling en frisse lucht i.p.v. alleen het bewegen van een vinger, een sigaret in de mond en een potje koffie of cola in de andere hand, kijken naar de voorbijrollende figuren, hopend op een grote pot met geld. Rijen lang allemaal geldmachines, zeg maar geld verslindende machines. Wij hebben er geluncht en gekeken. Mike en Christian wilden wel een gokje wagen, dit keer zonder resultaat.

Daarnaast ben ik nog bezig met o.a. een foto van de rodeo cowboys modeshow in elkaar te zetten en een video van een vrouw in het zwembad, dus nog genoeg werk te verrichten!

Een bezoek aan een out door sport paleis deed me even in een andere wereld belanden. Naast een keuze uit zo’n 800 vishengels en bijbehorende glim nepvisjes en plastic wormen, waren er allerlei geweren en kruisbogen met scherpe pijlen te koop, uitkijkposten en grote bbq’s, allemaal om de wildernis in te trekken, op jacht en in de natuur te leven. Dus daar zitten de mensen!! Maar die pijlen brrr, wat een rauwheid komt dan opeens naar boven. Toch een andere wereld. Het wilde westen zit de mensen hier dus toch nog in het bloed….


Even een rendier schieten en mooi aan de muur laten pronken. Een grote sport hier.


Of in het wild in een boom gaan zitten kijken naar de vogels? Ook dat doen de Amerikanen in comfortabele stoelen.


Of een visje hengelen. Keuze genoeg in vishengels en/of plastic aas.

Op een gegeven moment zei Fay (mijn buurvrouw hier) tijdens een feestje ter gelegenheid van een kunst aankoop bij een van de eigenaren: ik zit hier tussen allemaal interessante internationale mensen met heerlijk eten. Zoals ik het altijd had voorgesteld. Op dat moment realiseerde ik me dat ik dat inderdaad altijd ook zo had gedacht en kon ik op dat moment veel meer genieten. Ipv gewoon beleven en bezig zijn met alle intriges en alledaagse dingen van de aanwezige mensen. Erg apart.